Enkele vrouwen van Santo Tomas engageerden zich jarenlang om in een eigen moestuin producten te telen voor de armste kinderen van hun dorp. Hun productie ging integraal naar de kinderrefter om zo de kwaliteit van de voeding te verbeteren.

In de nasleep van de revolutie en de contrarevolutie werden hun gronden meermaals hardhandig afgepakt door vroegere eigenaars, maar deze vrouwen toonden een enorme veerkracht om zich telkens opnieuw in te zetten voor hun doel.

De vroegere moestuin is nu geïntegeerd in een vele ruimere modelboerderij voor de veeteelt. De meest geschikte gebieden van deze boerderij wordt nog steeds gebruikt voor productie van fruit en groenten voor de  kinderrefter. Zo wordt de initiële doestelling blijvend bereikt. Bovendien is de modelboerderij een ondersteuning van het kredietsysteem voor de kleinschalige veeteelt. Vanuit de inkomsten van intresten uit kredieten wordt jaarlijks 6600 dollar geïnvesteerd in de voeding van de kinderen. Op deze wijze is de impact nog vergroot.