Aan Lautaro Sandino, ambassadeur van Nicaragua in Brussel, België
Aan Eduardo Cabrera, burgemeester van Santo Tomás, Nicaragua
Aan Yuri Alfaro Lopez, voorzitter van het CDC, Santo Tomás, Nicaragua
Aan Paul Rotthier, burgemeester van Mol, België
Aan Tomas Sergooris, schepen voor ontwikkelingssamenwerking van Mol, België

 

Geachte

Meer dan dertig jaar reeds streven we vanuit onze stedenband tussen Mol (België) en Santo Tomas (Nicaragua) naar een meer sociale en duurzame samenleving. De jarenlange inzet van een brede waaier aan vrijwilligers, professionals, politieke mandatarissen en andere sympathisanten heeft gezorgd voor een sterk verhaal van respect en solidariteit. Op deze manier is de relatie tussen Belgische en Nicaraguaanse partners uitgegroeid tot een hechte vriendschapsband.

Gedurende de laatste maand hebben we dan ook met pijn in het hart de ontwikkelingen in Nicaragua gevolgd. We zijn verontrust over de huidige crisis die zich lijkt voor te doen en die zorgt voor uitbarstingen van geweld, chaos en instabiliteit.

We willen dan ook expliciet en met klem alle vormen van geweld veroordelen. We zijn er van overtuigd dat geweld enkel haat en meer geweld kan uitlokken en het streven naar een sociale en duurzame samenleving onmogelijk maakt.

We geloven dat de enige weg uit de huidige impasse de weg van communicatie en dialoog is. Het is in dit opzicht belangrijk dat álle partijen rond de tafel kunnen gaan zitten, om op een respectvolle manier met elkaar in gesprek te gaan. Het is op deze manier – en niet door geweld en polarisatie – dat wij menen dat er kan gewerkt worden aan een vredevol en stabiel Nicaragua. Het zijn deze vrede en stabiliteit die vandaag de dag de grootste prioriteit moeten zijn, niet enkel in het belang van onze stedenband, maar in het belang van de gehele Nicaraguaanse bevolking, die de kans moet krijgen om bij te dragen aan en te genieten van een sociale, eerlijke en duurzame samenleving.

 De leden van de Nicamol stedenbandorganisatie
(Nicacomité en Nicajongeren Mol)